MOJREME MAHKOOM BE ESHGH

                

        محکوم به عشق

 

 

   ما را  رها کن  از  غمت ، سردر  گریبان تو ام

   تیرِ  غمت  بر  دل  مزن  ، آشفته حیران   توام

   یکدم  به بزمِ  من  بیا  ، در خوابِ  نوشینم  ببر

   کامی  ز لبهایت  بده ، امشب  که  مهمان  توام

   داغ و شَرَر بر جان مزن ، از خود گریزانم مکن

  در این سرایِ بی کسی  ، مبهوت و  ویران  توام

   ما  را   بَرَد  تابِ  رُخَت ، تا بیکرانْ  مرزِ جُنون

   ای آنکه  معشوقِ  منی  ،  دایم  به فرمان  توام

   مستم نما با جُرعهْ مَی ، میسوزم اندراین عَطَش

   پُر کن  تو یکدم  ساغرم ، بیتابِ  آن خوان  توام

   افتاده ام  در  پایِ  تو  ،  دل داده ام   بر  کامِ تو

   من مُجرم محکومِ عشق ، در بند و زندان  توام .

 

                                                   شاعرِ مُعاصر : داوودِ جمشیدیان

                                                       نوروز ۱۳۹۶

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.