از منی که شب و روزام مثل هم می‌مونه

به نام پیامبران ناگزیده

            -و چای

             و روشنای حراهاشان-



| از آن‌جا که هر چیزی (به جز سازهای موسیقی) در کثرت استعمال مندرس می‌شود، از یک جایی به‌بعد تسلسل از غم گفتن و شنیدن برایت مضحک خواهد شد.