الهی إلیک أَشکُوا نَفساً بالسُّوءِ أَمَّاره

این روزهای سخت و عجیبِ خانوادۀ ما، دم ماهی‌ای + شده که هر کسی هر آنچه که در درون دارد را رو می‌کند، زشت و زیبا، خوب و بد. و بین همۀ بحث‌ها و مشکلات و آدم‌هایی که فقط زبان‌اند و نه گوش، کسی فکر نمی‌کند که در این شرایط دارند خودمان را با خود واقعی‌مان روبرو می‌کنند و باید کمی سکوت کنیم و فکر کنیم و از خدا بخواهیم که بهترین و سنجیده‌ترین رفتار را داشته باشیم. 

امروز می‌فهمم که هیچ‌چیز و هیچ کاری از آدم دور و بعید نیست. حتّی تهمت زدن به دیگران، غیبت کردن، خودخواهی، و .... خدا لطف می‌کند که ما را در شرایط سخت‌تری قرار نمی‌دهد و الّا همدیگر را می‌کشتیم و برای این کارمان هزار تا دلیل موجّه می‌آوریم... .

خدایا، بابت همۀ امتحان‌هایی که نمی‌گیری، شکر! و الّا معلوم نبود این نفس، ما را تا کجا پیش می‌برد...

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.